ในฐานะคนใต้คนหนึ่งต้องยอมรับว่า “พัทลุง” จังหวัดเล็ก ๆ ที่มีสถานที่น่าค้นหาค่อย ๆ เปิดตัวให้คนมาเยี่ยมชมมากขึ้นเรื่อย ๆ ถือเป็นหมุดหมายที่ผมไม่ค่อยได้แวะมาสัมผัสจริงจังมากนัก จนกระทั่งทริปนี้ที่ผมได้มาปักหลัก ณ รีสอร์ตแห่งหนึ่งในอำเภอศรีนครินทร์ เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อเจ้าของรีสอร์ตเดินมาเสนอทริปเที่ยวเพิ่มเติม “พี่ครับ... สนใจไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ จุดชมวิวแหลมไทรสกายวอล์ก ไหม” ฟังดูดี... แต่มีข้อแม้ว่ารถกระบะจะล้อหมุนตอนตีห้าเป๊ะ! ค่าใช้จ่ายคนละ 100 บาท สารภาพว่าความง่วงเกือบจะชนะผมอยู่แล้วครับ แต่สปิริตนักเดินทางที่อุตสาห์มาถึงที่นี่แล้วก็ต้องไปชมสักหน่อย เพราะมาถึงที่แล้ว จะพลาดได้ยังไง ว่าแล้วก็ตอบตกลง ร่วมทริปท้าความง่วงนี้ทันที ตัดภาพมาที่ความมืดของตีห้า... ผมยืนเก้ออยู่ลำพังข้างรถกระบะกับพี่คนขับ และแน่นอนครับ... นี่คือ ‘ตีห้าแบบไทยๆ’ ที่กว่าสมาชิกนักล่าแสงเช้าของเราจะรวมพลกันครบ ก็ปาเข้าไปยี่สิบกว่านาทีแล้ว อย่าบอกเลยนะครับว่าเสียงในหัวผมพูดว่าอะไร เอาล่ะ เมื่อทุกคนกระโดดขึ้นท้ายกระบะ ลมเย็นๆ ก็ปะทะหน้าเป็นสัญญาณเริ่มต้นการเดินทาง รถวิ่งฝ่าความมืดไปเกือบครึ่งชั่วโมง จากถนนใหญ่สู่ทางสายเล็กในหมู่บ้านที่ขนาบข้างด้วยทิวสวนยางพาราที่คุ้นตาของชาวใต้ ก่อนที่เส้นทางจะเริ่มไต่ระดับความสูง ลัดเลาะขึ้นภูเขาจนพวกเราหูอื้อไปตาม ๆ กัน มันเป็นอาการที่บอกว่าเรากำลังเข้าใกล้จุดหมายเต็มที จนกระทั่งรถจอดสนิทที่ลานของ “สวนธรรมเขาแม่พันธุรัตน์” ในอำเภอกงหรา ตอนนั้นขอบฟ้าเริ่มมีแสงรำไรส่องให้เห็นทาง พี่คนขับชี้ให้เราเดินต่อไปตามทางที่ต้องลัดเลาะผ่าน “ซอกหิน” และวินาทีที่เราพ้นช่องหินนั้นออกมา... ภาพวิวอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า ที่นี่แหละครับ... เป้าหมายของเรา “จุดชมวิวแหลมไทรสกายวอล์ก” มาถึงตรงนี้ ผมคงต้องขอยืมวลีคลาสสิกมาใช้หน่อยครับว่า "ขอให้ภาพเล่าเรื่อง" แทนตัวอักษรแล้วกันนะครับ แต่ถ้าจะให้ผมกลั่นบรรยากาศตรงนั้นออกมาเป็นคำพูด... บอกได้เลยว่า "มันดีมากจริง ๆ ครับ" คุ้มค่าที่ตัดสินใจมาร่วมทริปครับ อากาศยามเช้ามันเย็นสบายแบบพอดี ๆ มีลมพัดเอื่อย ๆ มาปะทะหน้าให้ตื่นเต็มตา ที่มุมหนึ่ง ผมเห็นกลุ่มวัยรุ่นที่น่าจะมาผูกเปลนอนรอตั้งแต่เมื่อคืน กำลังต้มน้ำชงกาแฟทรีอินวันกันอย่างสบายอารมณ์... ให้ตายเถอะ กลิ่นกาแฟหอม ๆ ที่ลอยมาเตะจมูกในเช้าแบบนี้ มันคือที่สุดของความฟินเลยครับ ทำเอาผมแอบนึกเสียดายว่า “รู้งี้น่าจะพกชุดกาแฟติดเป้มาด้วย” ส่วนเพื่อน ๆ ร่วมทริปของผมเหรอครับ ต่างคนต่างหามุมโปรด สลับสับเปลี่ยนกันเป็นตากล้องและนายแบบนางแบบ ถ่ายรูปกันสนุกสนาน เสียงหัวเราะดังเคล้าไปกับเสียงพูดคุยกัน... มันคือเช้าที่คุ้มค่ากับการตื่นตีห้าจริง ๆ ครับ หมายเหตุ ภาพในบทความนี้ทั้งหมดถ่ายภาพโดยผู้เขียน อยากไปเที่ยวไหนหรือเปล่า? หาข้อมูลที่เที่ยวสุดปังได้ที่ App TrueID โหลดเลย ฟรี !