วันนี้ขอข้ามฝั่งจากฮ่องกงมาเที่ยวที่ “เซินเจิ้น” มาถึงก็จะเย็นแล้ว ถึงกับอ้าปากค้าง อึ้งไปเลย ถนนหนทาง ตึกรามบ้านช่องสายไฟลงดินหมด และที่สำคัญต้นไม้ใหญ่เริ่มโต สองข้างถนน ทำให้ดูร่มรื่น โอ้! แม่เจ้า เปลี่ยนแปลงไปเยอะมากผิดจากที่เคยมาครั้งที่แล้วไม่กี่ปี รถราวิ่งกันเต็มถนน ทั้งรถหรู จอดเกลื่อนเมือง แถมยังกำลังก่อสร้างรถไฟอีกหลายสาย เราเข้าที่พักเพื่อเก็บสัมภาระให้เรียบร้อยให้ดูบรรยากาศในห้อง สะอาดใช้ได้เลย ตอนนี้ท้องเริ่มร้องจ๊อก ๆ ออกไปหาอะไรกินไปหาอะไรกินรอบ ๆ โรงแรม ถ้าอยากรู้ว่าที่ไหนมีอะไรต้องไปเดินตลาด โชคดีแถวนี้มีตลาดให้เดินด้วย มาถึงตลาดก็ค่อนข้างคึกคัก ขนาดเป็นตลาดเล็ก ๆ แถวโรงแรมนะ เราเดินเรื่อยเปื่อย ถามทางชาวบ้านมา555 มีของขายเยอะแยะไปหมด เดินชิมไปรื่อย ๆ ร้านละนิดละหน่อย จนมาถึงร้านหนึ่งคนต่อคิวเยอะเหมือนกัน ด้วยความอยากรู้ และอยากชิมก็บังเกิด ก็ต้องขอลองบ้างใช่เปล่า? รอคิวนานเหมือนกัน แต่ไม่ผิดหวัง อร่อยดีจะเรียกว่าก๋วยเตี๋ยวหลอดก็ไม่ใช่ มีน้ำซุปให้เป็นถ้วยด้วยนะ ซดคล่องคอ ส่วนเจ้าเนี้ยเรียกอะไรไม่รู้เหนียว ๆ นุ่น ๆ มีใส้ด้านใน ทานเสร็จก็มาต่อด้วยน้ำมะม่วงปั่น คนขายเป็นเด็กวัยรุ่นสองคน ฟังกันก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องแต่รู้ว่าเป็นคนอารมณ์ดี หัวเราะคิกคักกันตลอด ได้ยินแต่ไท่กั๋ว เราก็ของพยัคหน้า คนไทยจ้า ขอชิมหน่อย พอชิมแล้วจะบอกว่าบ้านเราอร่อยกว่า555 อิ่มแล้วก็เดินย่อย สบายอารมณ์ การมาท่องเที่ยวอย่ารีบร้อน เดินดูบรรยายกาศจะได้เห็นวิถีการใช้ชีวิตของคนที่นี้ แต่ดูแล้วเศรษฐกิจที่นี้คึกคักจริง ๆ มาดูผลไม้บ้าง ทั้งแอปเปิ้ล มะม่วง ลูกท้อ ส้ม มะเขือเทศ อะไรอีกแยะเลย เค้าบอกว่าตลาดเล็ก ๆ นะ คุ้มค่าการมาเดินมาก ร้านขายขนมปังก็มี ตบท้ายด้วยโรตี คล้ายบ้านเราไหม? เป็นการเดินตลาดที่พุงกลางมาก ยังมีอะไรสนุกรอเราอีกเพียบในหลายสิ่งหลายอย่างการพัฒนาคงมีอยู่ทุกที่บนโลกใบนี้ ตราบใดที่ยังมีมนุษย์ ผู้ที่ไม่เคยหยุดที่จะพัฒนา เราก็จะเห็นวิวัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ และอาจจะเร็วขึ้นกว่ายุคก่อนมาก อยู่ที่เราพร้อมจะปรับไปพร้อมกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงหรือไม่ แต่สุดท้ายมันจะค่อย ๆ กลืนเราไปเองจริงมั้ย? เรื่องและภาพ นิ้วเราไม่เท่ากัน