ช่วงกลางปีที่แล้วผมได้ขึ้นมาหาเพื่อน และหาโอกาสเที่ยวกรุงเทพฯ เพื่อนผมมันบอกว่าจะพาผมไปสักการะภูเขาทอง ตอนแรกผมดองก็งงเหมือนกันว่ามันคือที่ไหน ชื่อเหมือนซีอิ๊วขาว ทำไมชื่อแปลก ๆ มันแกล้งเราหรือเปล่า แต่ก็ไปกับมัน และได้เจอกับภูเขาทองจริง ๆ ภูเขาทอง หรือ พระบรมบรรพต เป็นพระธาตุเจดีย์ในวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร หรือที่คนเขาเรียกกันสั้น ๆ ว่า วัดสะเกศ ครับ เป็นวัดที่สำคัญแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ เป็นครั้งแรกที่ผมเลยนะเนี่ยที่ได้มีโอกาสมา ตอนที่มาถึงวัดในสิ่งแรกที่มองเห็น คือ พระธาตุเจดีย์ที่ทององค์ใหญ่บนภูเขากลางกรุง สังเกตไปก็สังสัยว่าทำไมที่เจดีย์ทองคำข้างบนนั้นถึงคุ้น ๆ จัง ว่าแล้วก็นึกออก อ๋อ!! นี่มันเจดีย์ที่อยู่ด้านหลัง เหรียญ 2 บาท นี่นา แล้วก็หัวเราะ เพราะยืนพูดคนเดียว 5555 ช่วงที่ผมไปช่วงนั้นเป็นวันวันแม่แห่งชาติด้วย มีผู้คนที่ไปเที่ยว และสักการะเจดีย์ภูเขาทองก็เยอะพอควรครับ โดยส่วนใหญ่เขาจะมากันเป็นครอบครัว น่าจะพาแม่ไปเที่ยววันแม่กัน คงถือโอกาสพักผ่อนหย่อนใจในช่วงวันหยุด แถมยังได้บุญอีกด้วย บรรยากาศในวัดก็เงียบสงบ เข้าวัดก็เหมือนเข้าสวรรค์ ตอนผมลงจากรถเมล์ก็เดินเข้าในวัด ถึงกับหายเหนื่อยเลยครับ วัดสวยมากเลย กว้าง มองแล้วสบายตาดี ร่มเย็น ทั้ง ๆ ที่รอบ ๆ บริเวณวัดเป็นบริเวณสังคมเมืองที่ดูแล้ววุ่นวาย แล้วเพื่อนของผมได้พาผมเดินวนตีนเขาเพื่อหาทางขึ้นภูเขาทองยุพักนึง 555 เจ้าถิ่นก็มั่วเหมือนกัน เราสักการะพระพุทธรูปที่ตรงทางขึ้นก่อนเดินขึ้นบันได บันไดทางขึ้นภูเขาทองจะมีหลายขั้นหน่อย แต่ก็เดินได้เรื่อย ๆ ไม่เหนื่อยมากนัก ระหว่างเดินก็ชมทิวทัศน์ งานศิลป์ ปะติมากรรมต่าง ๆ ที่สร้างตกแต่งภูเขาทองอย่างสวยงาม ระหว่างทางก็มีระฆังแขวนเรียงกันอยู่ และมีป้ายบอกทางที่เขียนว่า “ทางขึ้นสวรรค์” อยู่หลายจุด ใช้เวลาประมาณ 10 นาที ก็ถึงองค์เจดีย์ด้านบน พอขึ้นมาถึงด้านบนถึงกับหายเหนื่อยเลยครับ ข้างบนคงเป็นสวรรค์จริง ๆ วิวรอบ ๆ สวยมาก มองไปจะเห็นรอบ ๆ บริเวณวัด และถ้ามองออกไปสุดสายตา จะเห็นบ้านเรือน ตึก อาคารน้อยใหญ่ ในกรุงเทพฯ แอบคิดในใจว่า “ถึงเมืองกรุงจะวุ่นวายแค่ไหน แต่ถ้าภายในใจเราสงบที่นี่มันก็สงบ” สักการะองค์เจดีย์เสร็จ ก็ถือโอกาสถ่ายภาพเก็บไว้เป็นที่ระลึกได้หลายรูปเลยครับ สำหรับใครที่ชอบเที่ยวสายบุญ และไม่ค่อยได้มีเวลาว่างมากนัก อย่าลืมแวะมาขึ้นภูเขาทองได้นะครับ เป็นแลนด์มาร์คที่โดดเด่นของกรุงเทพฯ เลยทีเดียว ที่นี่มันจะเป็นความทรงจำที่ผมจะไม่ลืมเลย ดีใจที่ได้มา และสุดท้ายก็ขอฝากคำคมไว้สักนิดเพื่อเป็นตัวแทนของความรู้สึกดี ๆ ที่ได้มาเยี่ยมชม ภูเขาทอง วัดสะเกศแห่งนี้ ว่า “ภาพที่เกิดจากความทรงจำ ชัดเจนกว่าภาพถ่ายมากนะ” เขียนและถ่ายภาพโดย คนปลูกกล้วยไม้