“น่านหนาว มาเยือนแล้ว ep.2” ตื่นเช้ามาพร้อมกับบรรยากาศที่เย็นสบาย แต่น่าเสียดายที่ตรง ที่พักไม่หมอกลงในยามเช้ามีเพียงแสงแดดอ่อนๆและลมเย็นๆในยามเช้าที่สดใส อาหารเช้าถูกจัดเตรียมให้เสร็จเรียบร้อยพร้อมเสิร์ฟ สามารถทานที่ห้อง หรือ ออกมาทานด้านนอกแล้วแต่ตามสะดวกของเราเลยนะคะ อิ่มท้องในมื้อแรกของวันแล้วอาบน้ำเตรียมตัวออกเดินทางลุยกันในวันที่สองกันต่อค่ะ ระหว่างทางไม่ไกลจากที่พัก จะเจอคาเฟ่ หรือจุดชมวิวที่ ไม่ว่าจะขับขึ้น หรือ ขับลง ทางอำเภอสันติสุข จะต้องผ่าน “เดอะวิว AT กิ่วม่วง” อย่างแน่นอน ร้านตั้งอยู่ริมทางติดวิวภูเขาอลังการมากมาก เป็นที่มาของกาแฟหลักสิบ วิวหลักล้าน ที่บรรยายได้เห็นภาพที่สุด ภายในร้านมี กาแฟ เครื่องดื่ม ของทานรองท้องให้เลือกมากมายเลยค่ะ ภายในร้านตกแต่งด้วยไม้ทั้งหมดค่ะ และคนค่อยข้างที่จะเยอะเพราะคล้ายๆจะเป็นจุดพักผ่อนของผู้ที่ขับขี่รถมาจากทางไกล ตัดสินใจกันอยู่ซักพักค่ะว่าจะลงไปตัวเมือง หรือจะขับรถขึ้นไปที่หมู่บ้านสะปันต่อ สุดท้ายก็ต้องเลือกกลับไปตัวเมืองก่อนค่ะเพราะน้ำมันจะหมด ระหว่างทางแนะนำให้พกเงินสดติดตัวนะคะ เพราะทางขึ้นเขา ส่วนมากแล้วจะไม่รับ บัตร หรือ โอนเงินเลยค่ะ ระหว่างทางกลับได้แวะไปที่วัด “พระธาตุเขาน้อย” ทางเข้าวัดมีขึ้นเนินบ้างเล็กน้อยค่ะ ไม่ถึงกับราดชัน เพราะทางวัดมีจุดชมวิวให้ขึ้นไปดูความสวยงามบริเวณรอบๆวัดด้วยนะคะ คล้ายกับว่า ep นี้จะเน้นของกินสะส่วนใหญ่ไหนๆเราลงมาตัวเมืองแล้วก็ฝากท้องกับอาหารในตัวเมืองอีกรอบเลยแล้วกัน วันนี้อยากกินก๋วยเตี๋ยวค่ะ เลยพิมพ์หาข้อมูลร้านก๋วยเตี๋ยวเจ้าดึงจึงได้เจอกับร้าน “ญิ๋ง-จาย ก๋วยเตี๋ยวกะลาโบราณ” เป็นก๋วยเตี๋ยวที่อร่อยมาก คะแนนเต็ม 10 ให้ 100 ไปเลยค่ะ เจ้าของร้านก็ใจดีเพราะเราไปกินกันตอนร้านใกล้จะปิดแล้ว แต่ด้วยความที่หิวโหยมากมากเจ้าของร้านคงเห็นใจเลยเปิดหม้ออีกรอบและทำออกมาให้อย่างพิถีพิถัน แนะนำทุกคนไปทานเลยนะคะ ดีจริงๆ และแท้ที่สุด กินคาว ไม่กินหวาน ไม่น่ารักนะคะ วิถีคนชอบกินอย่างเราต้องต่อกันที่ร้านขนมหวานของป้านิ่ม ชื่อร้านว่า “ของหวานป้านิ่ม” และต้องขออภัยมากมากที่เราทานจนหมดและเหลือภาพมาให้ชม แค่1ภาพเท่านั้น ก็มันอร่อยเกินหยุดจะกินได้จริงๆนะทุกคน กลิ่นหอมของกะทิ ตัวเนื้อไอศครีมที่นุ่ม และแป้งของบัวลอยที่ดูเข้ากันมันลงตัวไปหมดเลยค่ะ อยากให้ทุกคนได้ไปลอง กินไปกินมาเวลาก็เดินเร็วขึ้นมาทันที ไหนๆก็ลงมาตัวเมืองแล้วคนขับก็คงเหนื่อยเลยตัดสินใจพักที่ตัวเมืองเลยละกันคืนนี้ และเป็นตายดาบหน้าค่ะไม่จองที่พักก็ต้องหาที่พักกันซักระยะจนได้ที่พักเป็นรถบ้านของ “ดอยถิ่นน่าน รีสอร์ต” ต้องขออภัยในความภาพแตกเพราะแคปภาพมาจากวีดีโอที่ถ่ายไว้ เนื่องจากลืมถ่ายรูปค่ะ รีสอร์ตตั้งอยู่บนเขา ทำให้สัญญาณ อย่าง ดีแทค ใช้ไม่ได้เลยตอนนั้นก็อารมณ์เสียอยู่นิดหน่อยแต่ทางที่พักแจ้งว่ามี wifi ให้ก็ดีใจขึ้นมา แต่ผลสุดท้าย wifi ก็พอพอกับคลื่นสัญญาณ อารมณ์เสียกว่าเดิมอีกนะคะ 5555+ แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะคิดว่ามาพักผ่อนห่างจากโซเชียลบ้างก็ดีภายในรถตกแต่งเป็นบ้านจำลองเลยค่ะ เหมาะกับการมาปาร์ตี้กับเพื่อน 1-4 คน มากกว่านี่ก็น่าจะอึดอัด มีห้องน้ำให้ในตัวรถ และยังมีอุปกรณ์ครัวให้ทำบนรถอีกด้วยนะคะ ทางที่พักมีจักรยานให้ยืมปั่นด้วยสามารถปั่นไปไหนก็ได้แต่อย่าลืมเอามาคืนด้วยนะคะ ได้ที่พักแล้วก็ขอออกไปหาอะไรช่วงเย็นกินอีกซักหน่อย ที่พักอยู่ใกล้ถนนคนเดินค่ะไม่ไกลเท่าไหร่ใช่เวลา 15 - 20 นาที ก็ถึง แต่ตอนที่ไปตลาดยังตั้งไม่เสร็จเลยไปหาของหวานกินเล่นรอเวลา หาข้อมูลมาคาเฟ่ที่น่าน เยอะพอๆกับ 7-11 เลย แต่สุดท้ายก็เลือกร้านที่ใกล้ถนนคนเดินที่สุด “work boxes cafe” เป็นร้านเล็กๆที่ตกแต่งเหมือนบ้านคล้ายๆห้องนั่งเล่นเน้นสีขาวเรียบง่าย ร้านมีเพียงแค่ 8 โต๊ะ เท่านั้นนะคะ ของหวาน เครื่องดื่มมีให้เลือกมากมายค่ะ อร่อยสมราคาแน่นอน กินจนหมดเกลี้ยงอร่อยหยุดไม่ได้เหมือนเคยเมื่อเป็นของหวาน ได้เวลาไปเดินย่อยกันแล้วค่ะ เรามุ่งหน้าไปถนนคนเดินกาดข่วงของจังหวัดน่าน ถนนถูกปิดเส้นทางลงตั้งแต่ช่วง 5 โมง เพราะร้านค้าตั้งของเยอะและยาวมากๆถ้าจำไม่ผิดแบ่งเป็น 3 ล็อคใหญ่ๆ พร้อมกันลานนั่งทางขันโตกข้างๆตลาด มีการแสดงบรรเลงเพลงของทางภาคเหนือ ผู้คนเยอะมากค่ะ ที่สำคัญอากาศไม่ร้อนเลย ของกินที่นี่เยอะมากและยังอร่อยด้วยนะคะ เดินทางตลอดทางเลยจบเรื่องราวการกินของ ep.2 แล้วค่ะ หลังจากนั้นก็กลับเข้าที่พักเพื่อพักผ่อนตามความเหนื่อยล้าของวันนี้ ep.3 เราจะเดินทางขึ้นไปหมู่บ้านสะปันกันจริงๆแล้วนะระหว่างทางจะเป็นอย่างไรติดตามตอนต่อไปกันด้วยน้า แล้วพบกันนะคะ *รูปและปกเป็นของตัวเองทั้งหมด* อยากไปเที่ยวไหนหรือเปล่า? หาข้อมูลที่เที่ยวสุดปังได้ที่ App TrueID โหลดเลย ฟรี !