เก็บเรื่องมาเล่า โดย ณัฐนนท์ วงค์แก้ว ตอน — ประสบการณ์ใช้รถ Suzuki คาริเบี้ยนตู้ปลา SJ413 รถเล็ก ใจใหญ่ ลุยจริง เจ็บจริง จำไม่ลืม สวัสดีครับเพื่อน ๆ นักเดินทาง ตอนนี้ขอเปลี่ยนบรรยากาศจากพาเที่ยว มาพา “ย้อนรอยการเดินทาง” กับพาหนะคู่ใจในช่วงหนึ่งของชีวิตผมกันบ้างครับ รถที่ว่าก็คือ Suzuki Caribian SJ413 หรือที่หลายคนเรียกติดปากว่า “คาริเบี้ยนตู้ปลา” รถเล็กทรงเหลี่ยม กระจกตรง ๆ ตัวสั้น ๆ แต่หัวใจสายลุยเต็มร้อย ใครที่เคยขับ จะรู้เลยครับ รถรุ่นนี้ไม่ได้ขับเพื่อความสบาย แต่ขับเพื่อ “ประสบการณ์” มันเป็นรถที่ทำให้ทุกเส้นทางมีเรื่องเล่าเสมอ และใช่ครับ — ทั้งเรื่องสนุก เรื่องลุ้น เรื่องซ่อม เรื่องเข็น และเรื่องเกือบไม่ถึงปลายทางก็มีครบ วันนี้ผมจะเล่าแบบบ้าน ๆ อ่านง่าย ๆ เหมือนนั่งคุยกันข้างรถครับ รถเล็กที่ไม่ได้เล็กในความรู้สึก คาริเบี้ยน SJ413 เป็นรถที่รูปร่างเล็กมากถ้าเทียบกับรถยุคนี้ แต่โครงสร้างแข็งแรง ช่วงล่างเป็นแหนบ หน้า–หลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อแบบพาร์ทไทม์ มีเกียร์โลว์ให้ใช้เวลาไต่หรือคลาน เปิดประตูขึ้นไปนั่ง ความรู้สึกคือ — ดิบ ไม่มีความหรู ไม่มีตัวช่วยอิเล็กทรอนิกส์ ไม่มีอะไรซับซ้อน แต่มีอย่างหนึ่งชัดมาก คือ “ความเป็นรถ” พวงมาลัยหนัก เกียร์แข็ง เสียงเครื่องชัด กลิ่นน้ำมันบางวันก็มา แต่มันมีเสน่ห์ครับ รถที่ต้องขับ ไม่ใช่แค่นั่ง รถสมัยใหม่คุณแค่นั่งแล้วไป แต่คาริเบี้ยน — คุณต้อง “ขับมันจริง ๆ” ต้องฟังเสียงเครื่อง ต้องจับอาการ ต้องรู้จังหวะเกียร์ ต้องรู้รอบ ขับเร็วก็ได้ แต่ไม่ใช่ทางถนัด ทางถนัดของมัน คือ ทางเขา ทางลูกรัง ทางดิน ทางเปียก ทางที่รถเก๋งเริ่มลังเล ทริปที่จำไม่ลืม — บ่อเกลือ หนึ่งในทริปที่ผมจำได้แม่น คือทริปขึ้น อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ใครเคยไปจะรู้ครับ ทางสวย โหด โค้งเยอะ ชันยาว ขึ้นต่อเนื่อง ลงต่อเนื่อง รถคันใหญ่ยังเหนื่อย ไม่ต้องพูดถึงรถเล็กเครื่องเบนซินคาร์บูรุ่นเก่า ก่อนขึ้นก็เช็คแล้วนะครับ น้ำหม้อน้ำ — เติม น้ำมันเครื่อง — ดู สายพาน — ดู พัดลม — ปกติ แต่รถเก่า… มันมีสิทธิ์เซอร์ไพรส์คุณเสมอ ความร้อนมาเยือน ช่วงขึ้นเขายาว ๆ เข็มความร้อนเริ่มขยับ ตอนแรกก็คิดว่า “คงปกติแหละ กำลังขึ้นเขา” แต่ผ่านไปไม่กี่โค้ง มันไม่ลด แอร์ก็ไม่มีให้ปิดช่วย มีแต่กระจกให้เปิด เปิดหมดครับ รับลมภูเขาเต็ม ๆ แต่เข็มก็ยังสูง ตอนนั้นเริ่มลุ้นแล้ว จะถึงจุดจอดไหม รถดับกลางทางชัน แล้วสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดก็เกิดครับ รถเริ่มอืด รอบตก แล้วก็ดับจอดข้างทางชัน ๆ เปิดฝากระโปรง ไอร้อนขึ้นมาเลย ตอนนั้นความรู้สึกมีสามอย่างพร้อมกัน ร้อน ลุ้น และขำตัวเอง เพราะนี่แหละ เสน่ห์รถเก่า วิธีเอาตัวรอดฉบับคนใช้รถเก่า รถเก่าสอนอย่างหนึ่งครับ คุณต้องพอรู้พื้นฐาน เปิดฝา พักเครื่อง รอให้เย็น เช็คหม้อน้ำ เช็คท่อ ดูการไหลเวียน เติมน้ำสำรองที่เตรียมมา (สายลุยต้องพก) รอ ใจเย็น อย่าฝืน ประมาณครึ่งชั่วโมง แล้วลองสตาร์ทใหม่ ติดครับ โล่งเลย น้ำเข้า — บททดสอบอีกแบบ อีกเหตุการณ์หนึ่งเกิดช่วงลุยทางน้ำ หลังฝนตก ทางเป็นแอ่งยาว คิดว่าตื้น แต่ไม่ตื้นครับ 😄 พอลงไป น้ำสูงกว่าที่กะ รถยังไปได้ แต่เริ่มรู้สึกผิดปกติ เครื่องสะดุด รอบไม่นิ่ง พอขึ้นฝั่ง ดับซะงั้น น้ำเข้าระบบจุดระเบิดครับ รถรุ่นนี้ถ้าโดนน้ำกระเด็นเข้าไปที่จานจ่ายหรือระบบไฟ — มีสิทธิ์งอแงทันที ซ่อมข้างทาง — ห้องเรียนกลางธรรมชาติ ข้อดีของรถเครื่องไม่ซับซ้อนคือแก้หน้างานได้ เช็ด เป่าผึ่ง ถอดฝาครอบไล่ความชื้น ใช้เวลาพอสมควร แต่สุดท้ายก็กลับมาได้ ตอนนั้นรู้สึกเหมือนสอบผ่านวิชาช่างภาคสนาม ทำไมยังรักรถคันนี้ หลายคนถาม เจอแบบนี้ยังจะรักอีกเหรอ ตอบเลยครับ รัก เพราะมันทำให้ทุกทริป “มีส่วนร่วม” คุณไม่ได้แค่นั่งไป คุณร่วมเดินทางจริง ๆ ต้องฟัง ต้องดู ต้องแก้ ต้องลุ้น มันทำให้การเดินทางมีชีวิต ความเร็วไม่ใช่ประเด็น คาริเบี้ยนไม่ใช่รถทางไกลความเร็วสูง แต่เป็นรถที่พาคุณไปในแบบที่รถบางคันไม่กล้าไป คลานได้ ไต่ได้ เลี้ยวแคบได้ กลับรถในที่แคบได้ และที่สำคัญ มันทำให้คุณ “ช้าลง” พอช้า คุณเห็นทางมากขึ้น ห้องโดยสาร — เรียบจนไม่มีอะไรให้เสีย ภายในเรียบมากครับ ไม่มีจอ ไม่มีระบบช่วย ไม่มีฉนวนเก็บเสียงดี ๆ ได้ยินทุกอย่าง เครื่อง ยาง ลม ช่วงล่าง แต่ข้อดีคือไม่มีอะไรพังแพง รถที่สร้างเพื่อน แปลกอย่างหนึ่ง คนใช้คาริเบี้ยนมักทักกัน โบกมือ จอดคุย แลกประสบการณ์ เหมือนอยู่ชมรมเดียวกันโดยไม่ต้องสมัคร บ่อเกลือ — ถึงจนได้ กลับมาที่ทริปบ่อเกลือ แม้จะร้อน แม้จะดับ แม้จะพักหลายรอบ สุดท้ายก็ถึงตอนจอดแล้วมองรถ มันเหมือนเพื่อนร่วมทางมากกว่ายานพาหนะ เราผ่านมาด้วยกัน บทเรียนจากรถเก่า รถคันนี้สอนผมหลายอย่าง สอนให้เตรียมตัว สอนให้ไม่ประมาท สอนให้แก้ปัญหาเฉพาะหน้า สอนให้อดทน สอนให้ใจเย็น และสอนว่าความไม่สมบูรณ์แบบ ก็สร้างความทรงจำที่สมบูรณ์ได้ ฝากถึงคนที่คิดจะเล่น ถ้าจะใช้ — ต้องดูแล ถ้าจะลุย — ต้องเช็ค ถ้าจะไปไกล — ต้องเตรียม มันไม่ใช่รถเสียบกุญแจแล้วลืม แต่มันคือรถที่ทำให้คุณ “เป็นคนขับจริง ๆ” เก็บเรื่องไว้ท้ายทาง ทุกวันนี้มีรถใหม่ดี ๆ มากมาย แรงกว่า นุ่มกว่า ปลอดภัยกว่า แต่ในความทรงจำการเดินทางของผม หนึ่งในคันที่เด่นที่สุด ยังเป็น คาริเบี้ยนตู้ปลา SJ413 รถเล็กใจใหญ่ พาไปไกลและให้เรื่องเล่าเสมอครับ 🚙🌿 ภาพปกโดยผู้เขียน : Äof Nut-non Wongkaew (Aof) ภาพทั้งหมดโดยผู้เขียน : Äof Nut-non Wongkaew (Aof) “หวังว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์แก่ผู้อ่าน ไม่มากก็น้อยนะครับ ฝากกด like ฝากกด share Writer : ณัฐนนท์ วงค์แก้ว : Äof Nut-non Wongkaew (Aof) นามปากกา : สหายพลัดถิ่น กลุ่ม : เสียงเพลงแห่งสหายพลัดถิ่น เพจ : เสียงเพลงแห่งสหายพลัดถิ่น Youtube : สหายพลัดถิ่น