จุดหมายปลายทางเป็นสิ่งสำคัญของหลายๆคนที่การต้องเดินทาง แต่แท้จริงแล้วมันอาจเป็นแค่ส่วนหนึ่งของการเดินทางเท่านั้น เพียงลองปรับโฟกัสสายตาให้กว้างกว่าที่เคยมอง และมองสิ่งรอบตัวให้มากขึ้น อาจทำให้เราได้พบสิ่งที่ทรงคุณค่าและสร้างความประทับใจได้มากกว่าการมองแค่จุดหมายปลายทาง พระปฐมเจดีย์คือจุดหมายของการเดินทางครั้งนี้ โดยเริ่มต้นด้วยการขี่รถจักรยานยนต์คันเก่านำมาจอดทิ้งไว้ที่สถานีรถไฟ บรรยากาศยามเช้ากลางเดือนพฤศจิกายน แสงแดดอ่อนๆพร้อมลมหนาวที่พัดโชยกลับมาอีกครั้ง ใบไม้แห้งทั้งหลายพากันปลิวไสวตามสายลมและร่วงลงสู่โคนต้น แม้จะเคยมาสถานที่นี่หลายต่อหลายครั้ง แต่ด้วยความเร่งรีบจึงไม่เคยมีสักครั้งที่จะสนใจว่าเจ้าใบไม้ที่ร่วงหล่นสู่ผืนดินนี้คือต้นอะไร เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาคือจอดรถและรีบไปยังสถานีรถไฟให้เร็วที่สุด แต่ในวันนี้อาจเป็นเพราะเสียงที่ดังผ่านลำโพงของนายสถานี ประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่ารถไฟขบวนนี้จะเกิดความล่าช้า จึงทำให้ตัดสินใจเดินกลับไปยังต้นไม้ต้นนี้อีกครั้ง กร่าง ต้นไม้ชื่อแปลกที่ฟังแล้วไม่คุ้นหู แต่ในความแปลกของชื่อนี้ไม่ได้นำพาความประหลาดใจมาให้เลยสักนิด ลำต้นสูงชะลูดเท่าตึก 3 ชั้นแผ่กิ่งก้านสาขาไปทั่วอาณาบริเวณ และต้องใช้อย่างน้อย 6-7 คนถึงจะโอบรอบลำต้นมิด คงไม่มีชื่อไหนที่เหมาะสมไปกว่าชื่อนี้อีกแล้ว ในป้ายชื่อนอกจากจะบอกว่าต้นไม้ต้นนี้ชื่ออะไรแต่ยังบอกถึงประวัติความเป็นมาและความศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้ยิ่งอ่านยิ่งเหมือนมีอะไรบางอย่างดึงดูดความสนใจ อย่าถามถึงอายุของต้นไม้ต้นนี้เลย เพราะไม่มีใครสามารถบอกอายุที่แน่นอนได้ ประวัติและตำนานเริ่มต้นขึ้นสมัยราชวงศ์อู่ทอง ตั้งแต่ครั้งเดินทัพผ่านปากท่อเพื่อไปยังเมืองพริบพรี หรือที่เรารู้จักกันดีในนานของเมืองเพชรบุรีในปัจจุบัน ด้านหน้าของต้นกร่างยักษ์มีศาลเจ้าแม่ต้นกร่างที่ตั้งอยู่เพื่อให้คนในพื้นที่ที่เคารพนับถือได้มาบูชาท่าน อิทธิฤทธิ์หรือปาฏิหาริย์ของเจ้าแม่ต้นกร่างที่คนเคารพบูชามีอยู่ไม่น้อย เมื่อครั้งสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นได้นำขบวนรถไฟมาจอดพักที่สถานีปากท่อ กำหนดเวลาการพักแรมคือหนึ่งคืน ฝั่งอังกฤษเมื่อทราบเรื่องจึงนำเรื่องบินขึ้นหวังที่จะทิ้งระเบิดที่สถานีรถไฟแห่งนี้ แต่เมื่อเครื่องบินมาถึงกำลังหักหัวเครื่องบินลงเพื่อจะทิ้งระเบิดอยู่แล้วแต่กลับไม่ทิ้งระเบิด เครื่องบินลำนั้นเปลี่ยนเส้นทางมุ่งหน้าไปสู่ตัวเมืองราชบุรีและทิ้งระเบิดที่สะพานดำแทน หลายคนลงความเห็นว่าเป็นเพราะบารมีของเจ้าแม่ต้นกร่างที่ทำให้ทหารอังกฤษไม่เห็นสถานีรถไฟแห่งนี้ ท่านปกปักรักษาและคุ้มครองให้ลูกหลานของท่านปลอดภัย เสียงประกาศของนายสถานีที่แจ้งแก่ผู้โดยสารว่ารถไฟกำลังจะถึงชานชาลาดังขึ้น เหมือนเป็นสัญญาณเตือนให้กลับมาสู่โลกปัจจุบัน ถ้าเรารีบร้อนจนไม่มองสองข้างทาง เราอาจพลาดความงดงามที่อยู่ใกล้ตัวไม่ใช่เพียงความงดงามที่ผ่านสายตา แต่มันอาจเป็นความงดงามที่ทรงคุณค่าและควรคู่แก่การเคารพบูชามาสู่จิตใจ