ภาพ wharaphorn minimal เมื่อตั้งเเต่ช่วงเดือน ตุลาคมพุทธศักราช 2562 ที่ผ่านมาผู้เขียนได้รับข่าวว่าคุณพ่อของผู้เขียนเองมีอาการชาของขาเเละร่างกายซีกขวา เเละเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเเห่งหนึ่งในตัวเมืองประจวบคีรีขันธ์ เหตุผลที่ต้องเข้ารักษาตัวในจังหวัดเพราะว่าบ้านเกิดของผู้ป่วย(คุณพ่อ)ซึ่งตอนนั้นก็คิดว่าไม่ได้เป็นอะไรมากก็คิดเเค่ว่าอีกสัก 2-3 วันคงหาย ผู้เขียนก็เลยทำงานต่อ อีกสักพักพี่ชายได้โทรมาหาอีกบอกว่าคุณพ่ออาการเเย่เเล้วให้รีบมาด่วน ผู้เขียนจึงต้องรีบตัดสินใจเดินทางไปให้เร็วที่สุดโดยการที่ไปขึ้นรถตู้ที่สายใต้ เเละนั่งรถตู้จากสายใต้ถึงโรงพยาบาลในเขตอำเภอเมือง ใช้เวลาทั้งสิ้น 5 ชั่วโมง พอไปถึงผู้เขียนก็พบว่าพ่อมีอาการหนักพอสมควร เเละก็ดูทีท่าว่าอาการไม่ดีขึ้นเลย เเละคุณพ่อก็ไม่สามารถหายใจเองได้จึงต้องใส่ท่อช่วยหายใจ ผู้เขียนรวมถึงคุณเเม่เเละพี่ชายจึงต้องอยู่เฝ้าคุณพ่อที่โรงพยาบาล ซึ่งต้องผลัดเปลี่ยนกันอาบน้ำให้คุณพ่อเเละช่วยกันดูเเลเฝ้าอย่างไกล้ชิดเพราะคุณพ่อนอนไม่รู้สึกตัวเลย ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่รู้สึกเเย่มากที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ การเฝ้าผู้ป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลนานๆทำให้เหนื่อยล้าทั้งร่างกายเเละมีความเครียดสะสมมาก เเละเมื่อเข้าสู่ช่วงประมาณสัปดาห์ที่สามของการเฝ้าคุณพ่อ ก็เริ่มรู้สึกว่าเครียดมากจึงรู้สึกว่าอยากออกไปหาซื้อเดินดูอะไรนอกโรงพยาบาลบ้าง เพราะรู้เเค่ว่าอำเภอเมืองมีทะเล(ถึงเเม้ผู้เขียนเป็นคนประจวบคีรีขันธ์โดยกำเนิด เเต่ผู้เขียนอยู่อำเภอที่ไกลจากตัวเมืองมากๆเเละในชีวิตเเทบจะนับครั้งได้ในการมาที่อำเภอเมือง ) เเละตอนนั้นก็อยากจะไปไหว้ขอพรให้คุณพ่อหายจากอาการป่วยในเร็ววัน ก็เลยออกไปหน้าโรงพยาบาลเเละคิดว่าคงหาวินมอเตอร์ไซนั่งไป ด้วยความเคยชินที่ว่าเราอยู่กรุงเทพฯมานานคิดว่าจะมีวินมอเตอร์ไซอยู่ทุกหัวมุมถนนเหมือนกรุงเทพฯ ด้วยความที่ไม่รู้ว่ามีคิววินมอเตอร์ไซตรงไหน ปรากฎว่าเดินเกือบจะครึ่งทาง ก็มีคนขับมอไซรถพ่วงข้าง ผู้เขียนคาดว่าน่าจะเป็นคนท้องถิ่นเเถวนั้น เเวะจอดเเล้วถามผู้เขียนว่าจะไปไหน ให้ไปส่งมั้ย? ผู้เขียนเลยบอกว่าจะไปไหว้ศาลหลักเมือง เค้าบอกจะไปส่งคิดเงินยี่สิบบาท ผู้เขียนเลยโอเค ตอบตกลงไปเพราะขี้เกียจเดิน ไกลก็ไกล ร้อนก็ร้อน ก็นั่งรถมาจนถึงศาลหลักเมือง ภาพ wharaphorn minimal ภาพศาลหลักเมืองประจวบคีรีขันธ์ ภาพ wharaphorn minimal ภาพริมทะเลมองเห็นวิวเขาช่องกระจก พอไปถึงศาลหลักเมืองก็รู้สึกดีใจมากเพราะศาลหลักเมืองร่มรื่นเเละสวยงามมากคนก็ไม่เเออัด เเละรีบเข้าไปไหว้ขอพรให้คุณพ่อหายเร็วๆ พอไหว้เสร็จก็มองไปตรงข้ามศาลหลักเมืองก็เป็นทะเลอ่าวประจวบฯ ซึ่งผู้เขียนก็คิดในใจว่าเดี่ยวจะไปเดินเล่นซะหน่อย เเต่เอะใจ! สงสัยว่าทำไมมีคนเยอะมากๆเพราะช่วงเวลาที่ผู้เขียนไปนั้นเป็นช่วงประมาณสี่โมงเย็น ซึ่งผู้เขียนก็ไม่รีรอรีบข้ามถนนไปดูซิว่าเค้ามีกิจกรรมอะไรหรือเปล่า ปรากฎว่าสิ่งที่เห็นคือมีซุ้มขายของเป็นเเนวยาวมากพ่อค้าเเม้ค้าเยอะมาก เเละก็กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมจัดของขาย ซึ่งผู้เขียนร้องว๊าวในใจ !!! นี่คือตลาดนัดริมทะเลเหรอเนี่ย!! ขอยอมรับว่าไม่เคยเห็นมาก่อนเลยในชีวิต เเละไม่เคยรู้ด้วยว่าที่นั่นมีตลาดริมทะเล เลยไปสอบถามคนเเถวนั้นว่านี่เค้าขายของอะไรกัน มีกิจกรรมอะไรกันเหรอคะ ได้คำตอบว่านี่คือถนนคนเดิน เปิดขายของทุกวันศุกร์ เสาร์ ของทุกสัปดาห์ ตั้งเเต่เวลาประมาณ 17.00 น. ไปจนถึงเกือบเที่ยงคืน ภาพ wharaphorn minimal ผู้เขียนได้ฟังอย่างนั้นเเล้วถึงกับร้องว๊าว !! อีกครั้ง เเละลองเดินเที่ยวดู สิ่งเเรกที่รู้สึกประทับใจคือบรรยากาศดีมาก ฟินมาก ริมทะเลลมเย็น น้ำทะเลสีสวยมาก หาดทรายละเอียดเเละล้อมไปด้วยขุนเขาปรากฎว่าสิ่งที่ได้เห็นคืออเมซิ่งเเละอันซีน!! เเละเมื่อเดินไปเรื่อยๆก็ได้เห็นของที่ขายก็หลากหลายมีให้เลือกเยอะมากๆๆ ทั้งเสื้อผ้าทุกเเบบ เครื่องประดับสวยๆๆๆเยอะมาก รองเท้าเอย หมวกเอย ของใช้กิ๊ฟช้อปต่างๆนานา โดยเฉพาะที่เด็ดสุดๆคือของกิน มีทั้งของกินประจำถิ่น อาทิ จับไม้ จับหลัก ยำเเซ่บๆ เเกงใต้สไตล์ใต้เเท้ๆรสชาติเข้มข้นสุดๆกินเล่นต่างๆเครื่องดื่ม น้ำปั่นต่างๆ ขนมนมเนยเเละรวมไปถึงอาหารทะเลที่สดมากๆชนิดที่ว่าขึ้นจากทะเลปรุงมาทำขายกันตรงนั้นเลย เเละเเต่ละร้านที่ขายอาหาร ผู้เขียนสังเกตุได้ว่าเเทบทุกร้านจะปรุงอาหารกันสดๆตรงนั้นเลย คือทำไปขายไป ส่งกลิ่นหอมตะลบอบอวน ซึ่งเป็นอะไรที่น่ากินมากๆ เเละอดใจไม่ไหวที่จะซื้อหามาชิมมาลองกัน ซึ่งเมื่อยิ่งเวลาผ่านไปคนก็เริ่มมีคนมาเดินเยอะขึ้นเรื่อยๆจนรู้สึกว่าโอโห!!คนเยอะมากจริงๆ เเต่ก็ไม่ร้อนเพราะอยู่ติดทะเลลมพัดเย็นๆมาก ทำให้ผู้เขียนเดินไปจนสุดถนนคนเดิน ไปสิ้นสุดที่ " สะพานสราญวิถี " ซึ่งเมื่อเดินไปถึงต้องนี้ก็ต้องร้องว๊าว !! เป็นครั้งที่สามเมื่อสิ่งที่เห็นคือสะพานที่สวยมากทอดตัวยื่นลงไปเกือบจะกลางทะเล ซึ่งบนสะพานก็มีผู้คนเยอะมากๆไปถ่ายรูปเเละยืนชมวิวทะเลบนสะพาน เมื่อถึงตรงจุดนี้มองไปรอบๆจะเห็นวิวของเขาช่องกระจกที่มีลิงเยอะมากๆ เเละเขาสูงสวยเด่นตะหง่านเเละนอกเหนือจากการเดินจับจ่ายซื้อของเเล้ว ใครที่ชอบเดินเล่นริมทะเลก็สามารถเดินเล่นได้เรื่อยๆเพราะเเนวหาดของอ่าวประจวบฯเป็นเเนวหาดที่ยาวมากๆ ริมทะเลตลอดเเนวก็มีทั้งร้านอาหารทะเลที่สดๆ เเละรีสอร์ทหลายๆรูปเเบบไว้บริการนักท่องเที่ยวมากมาย อากาศดี เเละสงบมากๆคะ ภาพ wharaphorn minimal ภาพสะพานสราญวิถี สวยงามม๊ากๆๆ เเม้ว่าขากลับนั้นผู้เขียนได้ช้อปของกินต่างๆมาพะรุงพะรังเเต่ก็อดใจไม่ไหวที่จะเดินเลาะริมทะเลกลับโรงพยาบาล บอกได้เลยว่าระยะทางก็ไม่ใช่ไกล้ๆนะคะ เเต่ด้วยความที่ริมทะเลนั้นสวยงามเเละบรรยากาศดี ทำให้การเดินกลับนั้นเพลิดเพลินมากคะ รู้ตัวอีกทีนึงก็ถึงจุดหมายปรายทางเเล้วคะ กลับมาก็รู้สึกว่าผ่อนคลายขึ้นมากๆ เพราะได้ไปสูดอากาศบริสุทธิ์ ไปเปิดหูเปิดตาได้เห็นวิถีชีวิตผู้คนพื้นที่ ซึ่งทำให้ผู้เขียนลืมเรื่องความเครียดเเละความทุกข์ใจที่กังวลอาการป่วยของพ่อไปช่วงขณะหนึ่งทีเดียวคะ ตอนนั้นรู้สึกภูมิใจที่ในจังหวัดซึ่งเรียกได้ว่าเป็นจังหวัดบ้านเกิดของผู้เขียนเลยก็ว่าได้ ภูมิใจที่มีทะเลที่ยังคงสวยงามเเละมีสถานที่หลายเเห่งที่สวยงามเเละนึกเสียดายมากๆว่าทำไมเราเพิ่งรู้ว่ามีถนนคนเดินรมทะเล เเหล่งท่องเที่ยวที่สวยงามเเละอันซีนมากๆ จึงอยากขอเชิญชวนเเละบอกต่อเลยนะคะ ว่าใครที่ได้มาเที่ยวจังหวัดประจวบคีรีขันธ์หรือใครที่มีโอกาสขับรถลงภาคใต้เเล้วผ่านเส้นทางสายนี้นะคะ อย่าลืมเเวะมาเที่ยวกันได้นะคะ ที่ถนนเดิน ตั้งเเต่เเนวหาดทรายตรงข้ามศาลากลางจังหวัดประจวบฯเเละสิ้นสุดที่สะพานสราญวิถีนะคะ พ่อค้าเเม่ค้าจะเริ่มขายกันตั้งเเต่ช่วง 17.00น.- 23.00 นโดยประมาณนะคะ รับรองว่าต้องถูกใจผู้อ่านสาย กิน เที่ยว ช้อป เเน่นอนเลยคะ เเละสรุปรวมการอยู่เฝ้าคุณพ่อที่โรงพยาบาลครั้งรวมยะยะเวลาทั้งหมด เกือบสองเดือนนะคะ เเละผู้เขียนคิดว่าการที่เราไปในสถานที่ต่างๆมากมายในชีวิตมันทำให้เราได้เห็นได้เรียนรู้อะไรมากมายเลยคะ นี่ขนาดเป็นจังหวัดบ้านเกิดของผู้เขียนเองนะคะเนี่ย ผู้เขียนเพิ่งรู้ว่ามันมีเเหล่งท่องเที่ยวที่เราไม่เคยพบเคยเห็นมากมาย อย่างน้อยสถานที่เที่ยวพักผ่อนหย่อนใจนี้ก็ทำให้เราลืมเรื่องราวความทุกข์ในใจไปชั่วระยะเวลานึงคะ เเละผู้เขียนมีโอกาสจะต้องกลับไปเที่ยวที่เเห่งนี้อีกเเน่นอนคะ เเละผู้อ่านคนไหนผ่านไปจังหวัดประจวบฯก็สามารถเเวะไปเที่ยวกันได้นะคะ เเละผู้เขียนก็ขอให้เพื่อนๆมีความสุขในชีวิต มีสุขภาพที่ดี เเละไปไหนมาไหนก็เดินทางปลอดภัยถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพนะคะ ภาพ wharaphorn minimal ทะเลที่มองเห็นวิวเขาช่องกระจก !!