สวัสดีค่ะวันนี้เราก็จะมาเล่าการเคยอยู่พระนครศรีอยุธยาค่ะ ภาพจาก กล้องเรานะคะ___nichakarn___เราขอไม่เอ่ยชื่อนะคะ ปีนี้อายุ 16 ค่ะ ก็เราเกิดที่พระนครศรีอยุธยาค่ะแล้วเราไปอยู่ อำเภอบางปะหัน ตอนเด็กๆแล้วเราอยู่ช่วงนั้นคือเตรียมอนุบาลที่วัดนึงค่ะ แล้วมาอนุบาลช่วงนั้นคือพบอุปสรรคมากๆค่ะไม่ว่าจะน้ำท่วม และจระเข้หลุด และอื่นๆอีกเยอะเลยแต่เราก็ผ่านมาได้ ก็เราเจอกะเพื่อนๆค่ะคือเพื่อนสมัยในประถมคือดีมากๆค่ะเพื่อนผู้หญิง 4-5 คนผู้ชาย.ก็เยอะอยู่ค่ะคือด้วยความตอนเด็กๆแล้วเราซนมากด้วยตอนนั้นเราก็เล่นเครื่องเล่นที่โรงเรียนในบางปะหันมีไว้ให้ค่ะมีเราแล้วก็เพื่อนเราไม่รู้ใครชวนไปข้างนอกค่ะ แล้วเพื่อนก็ทักว่าใช้จระเข้ไหมเราก็ไม่รู้ละมีเพื่อนบอกอีกว่าลองปาหินใส่ละไม่โดนขอบอกก่อนนะคะว่าบ่อหลังไม่มีใครไปจนครูมาเห็นและครูก็เรียกขึ้นมาอบรมค่ะเสร็จแล้วก็ไม่พาไปอีกเลยพออยู่ประถมศึกษาปีที่ 3 ได้ไม่กี่วันก็ต้องออกมาต่างจังหวัดมาเรียนที่นี่ต่อด้วยความที่ว่าเราไม่รู้แต่ก็ยังซนเหมือนลิงค่ะ แต่มีวันนึงเราก็มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นค่ะคือ อาเราเสีย ปีนี้นับได้ 7 ปีแล้วค่ะที่เขาไม่อยู่กับเราแล้ว ค่ะคือวันนั้นเราไปก่อนที่เขาจะเอาศพอาเรามาไว้ที่วัดแล้วเราไปดูและคืนนั้นเรากลับไปที่บ้านไปเอาเสื้อผ้ามาค่ะแล้วเราดูแล้วก็ไปค่ะซึ่งเราโทษหมอว่า ทำให้อาเราเสียเราก็ไม่เข้าใจ จนผ่านไปเสร็จสิ้นค่ะขอเล่ามาตอน อายุ 15-16 เลยนะคะก็ มีลูกของอาค่ะเป็นพี่ชายเราไม่แท้ 2 คน ค่ะพอเรามาถึงเขากำลังจัดโต๊ะอยู่ เราก็ลงไปช่วยบ้างอันไหนทำได้ทำแล้วพอถึงช่วงกินเลี้ยงเราก็นั่งรวมกับพี่ชายและน้องละแฟนพี่ชายกับลูกของเขาด้วย 2-3คน นั่งรวม 5-6 คนในโต๊ะนั้น วันนั้นเป็นวันทำบุญขึ้นบ้านใหม่นะคะเขาเลยชวนครอบครัวเราไปด้วยเพราะว่าเป็นพี่ชายของอาค่ะ พอคุยกันไปกันมาปุ๊บช่วงนั้นเราไว้ผมสั้นเพราะอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 3 พี่กับพ่อเราก็ทักว่า เราอะเหมือน อานะเพราะว่าหน้าตากับผมจอนมั้งคะไม่แน่ใจและก็นิสัยเหมือนตามอาเลยค่ะเราก็งงตามตั้งแต่ ตอนนั้นมาถึงปัจจุบันนี้ค่ะพอผ่านมาเรื่อยๆเราก็ไปมาส่วนมากหายายของเราก่อนนะคะขอบอกว่ายายไม่ค่อยฟังค่ะพอบอกให้มาอยู่กับเรายายไม่มาค่ะเพราะว่ากลัวเหมือนแต่ก่อนค่ะ (เท่าๆที่เคยฟังผ่านๆนะคะยายบอกว่ากลัวเหมือนสมัยก่อนที่ชี้บ้านเป็นของเขาแทน) ค่ะเราก็ตามใจปล่อยไปพอผ่านมาเราก็ไม่นึก แล้ว 2-3 อาทิตย์ก่อนกลับพระนครศรีอยุธยาเพื่อที่จะพาแม่มาทำไปขับขี่ (ที่มหาราช) เราก็กลับไปปุ๊บเขาบอกให้ทำตอนบ่าย เราก็พาน้องและเพื่อนน้องไปตกปลา แต่เราไม่ได้ตกค่ะเราะถ่ายรูปแทน ภาพจาก กล้องเรานะคะ___nichakarn___ค่ะเสร็จก็พาไปกินข้าวอาหารต่อพอมืดปุ๊บเราก็ไปส่งเพื่อนของน้องค่ะพอวันต่อมาคือวันที่ 13 ค่ะเราก็มางานบวชญาติของพ่อค่ะคือเราต้องตื่นแต่เช้าไปให้ทันแต่ถึงก่อนขบวนของนาคค่ะเราก็รอรอจนหงุดหงิดและความสุดยอดเลยค่ะนาคแซงก่อนขบวน ค่ะนี่ภาพวัดค่ะแต่เราเป็นคนที่ชอบถ่ายท้องฟ้าค่ะ ภาพจาก กล้องเรานะคะ___nichakarn___ พอผ่านมาตอนเย็นซึ่งอยากนอนมากค่ะแดดลงแบบ ผิวจะไหม้เลยค่ะพอจัดขบวนเสร็จติดนางรำค่ะบวกกับความร้อนด้วยเลยหงุดหงิดค่ะพอรอบสุดท้ายพอให้เราไปถือเราก็ไปถือปุ๊บคือมีจังหวะนึงค่ะเราจะร้องไห้แต่ก็หยุดไว้ได้เดินต่อพอถึงจบปุ๊บแล้วค่ะมีคน 2 คนค่ะเล่นกันด้วยความที่เราหนักแล้วไม่ไหวแม่ก็กันออกให้และถือเป็นที่จบเรียบร้อยค่ะ นี่คือชีวิตที่เราใช้ค่ะ ก็ขอโทษด้วยนะคะที่มีแต่ท้องฟ้าคือเราไม่ได้ถ่ายลายละเอียดค่ะ ขอบคุณที่อ่านค่ะ ภาพทั้งหมดจากของเรานะคะ ___nichakarn___เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !