สวัสดีค่ะเพื่อน ๆ ตอนที่ 3 มาแล้วเล่าต่อกันเลยนะจ้ะ มีอยู่ครั้งหนึ่งลูกค้าผิวสีมาซักผ้าด้วยตัวเอง เราก็ไม่ได้มองหรอกนะว่าเขามาทำอะไรบ้างเพราะลูกค้าเยอะ อยู่ ๆ เขาก็โวยวาย ว่าผ้าเขาหาย เราก็ไปช่วยเขาหานะเพราะกรณีที่มาซักเองแล้วผ้าหายมันก็เคยมี เพราะบอกเลยที่นี้ในถิ่นที่มีคนจนเยอะจะมีขโมยเยอะ ปรากฏว่าหาไม่เจอ และลูกค้าหายไป สักพักรถตำรวจมาเต็มเลยทั้งรถยนต์และจักรยานพร้อมทั้งตำรวจนอกเครื่องแบบและในเครื่องแบบ บอกเราว่ามีคนแจ้งว่ามีการปล้นที่ร้านนี้ เรานี่งงเลย อะไรกันครับนี้ ไอ้หมอนี่เล่นตรูซะแล้วแถมงานนี้เล่นใหญ่เลย สรุปตำรวจก็มาช่วยหาผ้าแถมเจออีกต่างหาก พี่แกเอาผ้ามาซักชิ้นเดียวพอเครื่องปั่นแห้งเสร็จมันก็เลยไปค้างอยู่ด้านบนจึงมองไม่เห็น พี่แกก็เลยโดนตำรวจอบรมไปตามระเบียบ เฮ้อ..อเมริกาเมริโกยเราเคยโดนปล้นด้วยนะ ตอนนั้นมืดแล้วประมาณ 7 p.m ปกติพอเริ่มมืดเราจะล็อกประตูเราระวังตัวอยู่แล้วแต่วันนั้นประมาทไม่ได้ล็อก และเครื่องอบผ้ายังทำงานอยู่เลยร้อนมากไม่ปิดประตู เขามาไวมากมาพร้อมกับมีดแถมเดินตรงดิ่งมาที่เราทันทีเพราะเป็นคนถือกระเป๋าเงินอยู่ เราก็ยืนเซ่อเลยแล้วยกให้มันทั้งกระเป๋า มันทำงานเร็วมากไม่ถึง1นาทีก็หายไปกับความมืดพร้อมกับสีผิวมันนั้นแหละ ตำรวจเอาแฟ้มอาชญากรมาให้เราดูเราก็จำไม่ได้มันดำหน้าตาเหมือนกันหมด เท่ากับจบจับไม่ได้แค่รอดตายก็ดีแล้ว ขอหัวเราะหน่อย ha ha haแต่ตอนนั้นหัวเราะไม่ออกเกือบตายแล้วเรา เพื่อนคนไทยก็โดนเหมือนกัน ..เลิกงานดึกกลับบ้านก็ระวังตัวทุกวัน วันนั้นเงินเดือนออกคิดว่าต้องระวังเพิ่มอีกหลาย ๆ เท่า จัดการซ่อนเงินไว้ในรองเท้า วันนั้นก็โดนจริง ๆ แต่ก็ไม่รอดเพราะพี่มืดแกเกิดชอบรองเท้า แกคงคิดว่าไอ้หมอนี่ค้นเท่าไรก็ไม่มีเงิน เอารองเท้าดีกว่าสวยดี ha ha ha เรื่องนี้เล่ากันเมื่อไรก็ยังคงความฮาได้ตลอด อีกครั้งที่เรารู้สึกกลัวมากก็ตอนที่จำเป็นต้องไปในแหล่งคนดำเพราะคลินิกหมอไทยอยู่ที่นั่น แค่เราก้าวขึ้นรถไฟก็ใจหาย ดำทั้งขบวนแล้วสายตาที่จ้องมาทางผู้หญิงเอเชียตัวเล็กๆด้วยสายตาเกลียดชังจะหน้ากลัวขนาด เราทำใจดีสู้เสือทำไม่รู้ไม่ชี้ใจเต้นกลัวมากจนถึงสถานีที่ต้องการลง คราวนี้ร้องในใจว่า พระเจ้านี่มันนรกที่ไหนกัน..ดำเต็มแผ่นดิน อาคารร้านค้าติดกระจกกันกระสุนใครจะเข้าออกก็ต้องกดกระดิ่งเอา แม้แต่คลินิกหมอก็เช่นกัน ดีว่าแถวนั้นตำรวจเยอะและเป็นเวลากลางวันถ้าเป็นกลางคืนน่าจะไม่รอดน่ากลัวจริง ๆ เราว่าชีวิตที่ไหน ๆมันไม่ได้โปรยด้วยดอกกุหลาบหรอกนะ ไม่ว่าที่นั่นจะเป็นประเทศที่เจริญแค่ไหนมันก็มีปัญหาความเหลื่อมล้ำ ความยากจน ความอันตรายอยู่ทุกที่ ส่วนตัวเราปัจจุบันนี้(แต่ละช่วงอายุและช่วงเวลา บางทีความคิดก็ต่างกัน) เราคิดว่าอยู่ที่ไหนก็ไม่เหมือนบ้านเรา จะยากดีมีจนเราก็ยังมีครอบครัวคอยช่วยเหลือกัน มีความสุขตามอัตภาพ เพราะตอนนี้เรามีความสุขแล้ว...ที่เมืองไทย ขอบคุณภาพปก / Deeezy / pixabay ภาพที่1/ Deeezy / pixabay ภาพที่2/ mexxbb / pixabay ภาพที่3/Engin_Akyurt / pixabay ภาพที่4/experiencegaur /pixabayอัปเดตบทความท่องเที่ยวตามสถานที่อันหลากหลาย โหลดเลยที่ App TrueID ฟรี !